Prolog - nowe, lepsze życie?

Zawiązałam sznurówki świeżo zakupionych butów, jeszcze pachnących nowością. Podniosłam się ze schodka werandy mojego domu, na której siedziałam i wyciągnęłam do góry ręce, czując miłe strzykanie w kręgosłupie. Obciągnęłam bluzę, która podniosła mi się lekko do góry i wyszłam za furtkę, aby później potruchtać przed siebie.

Ludzie mają różne sposoby na odstresowanie. Jedni czytają książki, oglądają telewizję. To jednak nie było dla mnie. Lubiłam odpoczywać w ,,aktywny sposób''. Kiedy sytuacja stawała się nie do zniesienia, ubierałam buty, wsiadałam na rower, albo zabierałam bratu rakietę do tenisa i wraz z potem pozbywałam się stresu. Późniejsze bóle mięśni mówiły mi, że było warto.

Tym razem również tak było. Choć moje zestresowanie przeważnie miało różne podłoża, tym razem było jak najbardziej uzasadnione. Koniec sierpnia nieubłaganie przypominał o tym, że pozostał mi jeszcze rok nauki. Gorzej, że nie dane mi było dokończyć jej w miejscu, do którego uczęszczałam ostatnie dwa lata.

Jak to mówią, największymi potworami chodzącymi po tym świecie są ludzie. I chyba każdy z nas kiedyś się o tym przekonał. Ludzie potrafią być okropni, z rozmysłem wbijać ci szpilę, a potem patrzeć, jak cierpisz. Nigdy tego nie rozumiałam – jaki jest sens w zadawaniu innym bólu?

Moje zagmatwane myśli mieszały się, nie dając ułożyć we wspólną całość. Po prostu się bałam. Nie wiedziałam, czy mnie zaakceptują. A tego zawsze się bałam – braku akceptacji.

Z każdą minutą biegu poznawałam kolejny kawałek miasta, powoli zapominając o napięciu, w jakim żyłam, a moje myśli z dzikiego galopu zwolniły do spokojnego truchtu.

Wiedziałam, że jedynym wyjściem dla nas była przeprowadzka, jednak bałam się, że i tutaj ktoś coś wywęszy i nie da nam żyć.

Przyspieszyłam, biegnąc pustymi ulicami i zastanawiając się, między płytkimi oddechami, czy w końcu znaleźliśmy swoje miejsce na ziemi.

*

No to zaczynamy! ;) Prolog, prologiem nie musi być długi. Zapewniam jednak, że kolejne posty na pewno będą dłuższe od tego powyżej. ;) Myślę, że w czwartek albo piątek pojawi się kolejny.

I nie Kamilla, to z tą nową szkołą wcale nie jest o Tobie. ;)